زالو

بعضی هام هستن وقتی بهت نیاز دارن با گریه و زاری میان کلی مظلوم نمایی و عجز و لابه و فغان و.... و تا میتونن مثل پله از روت رد میشن.مشکل اینا مشکل توئه.همین ادم وقتی که خرش از پل گذشت شبا بی خوابی که به سرش زد میاد حرفات رو نشخوار میکنه صد جور تجزیه تحلیل میکنه و صد جور ازش برداشت میکنه نتیجه میگیره و خیلی اروم تو حرفش جواب تک تکشون رو میده.قشنگ قشنگ نقطه چین میکنه تو اعصابت.حالا هر وقت تو نیاز داشتی کاری داشتی وظیفه خودته مشکل خودته

این بعد خیلی مثبتشه بعد منفی ترش اونجاست که تو از دید این ادم زندگی شخصی مشکلات شخصی که نداری باید در بس در اختیارش باشی خدایی نکرده اگه فقط اپسیلونی حس کنه که مطابق میلش رفتار نکردی دیگه اونوقت که میزنه نمک دون رو میشکنه خردت میکنه.

تمام خدماتی که تو دادی بهش وظیفه ات بوده به هر چی و هر جایی که رسید خودش بوده نه تو.

یه جایی هم که بخاطر مشکلات و درگیری های زندگی خودت نتونستی باشی درک شدی به واصل.براشون وجود نداری تا دوباره دچار مشکل بشن و یادت بیفتن که هستی

+یه جایی خوندم که:

بدی آدم نمک نشناس اینه که وقتی یاد کارایی که براش کردی می افتی.به خودت بیشتر فحش میدی تا اون!!